ТИШИНА
Кога наутро го гледам нашиот креветби можела да речам дека е најпрекрасен хаос
и би можела да признаам дека твоето лице без естетика
се проѕева прекрасно
Кога наутро го гледам нашиот кревет
би можела да го пуштам сонцето меѓу нас
и би можела ко дете да скокам по него
врескајќи го твоето име
но, јас само те љубам
без движења
без глас
за да не ја нарушам
естетиката на хаосот
posted by Sash @ 7:36 PM
<< Дома